(Be)reken een realistisch uurtarief
Ik zie en hoor veel discussie over de te lage tarieven die soms worden gevraagd. Mogelijk heb ik een zinvolle bijdrage voor zowel opdrachtnemers als opdrachtgevers. Vorig jaar ben ik zelf als zzpÂ?er gestart en trof op ditzelfde forum een formule aan voor de berekening van een realistisch uurtarief. Dit heb ik gebruikt voor mijn financiële plannen en gebruik ik ook nog steeds als ik een offerte uitbreng. Ik heb helaas zijn/haar naam niet meer bij de hand, want de eer hiervoor komt hem/haar toe!
Het zorgt voor transparantie, iets wat we in de huidige tijd zeker nodig hebben. Het is overigens prima om bijv. op prijs te concurreren. Dat is een ondernemerskeuze en als je daarop niet wilt concurreren, dan laat je dus ook (bewust) in deze tijd dergelijke opdrachten voorbij gaan. Mijn advies: Blijf bij de keuzes waar je je als ondernemer goed bij voelt! Ik negeer zelf opdrachtgevers die m.i. misbruik maken van de marktsituatie.
Zet de onderstaande formule gewoon in een (Excel) spreadsheet en ga er eens mee spelen. Kijk kritisch naar jezelf en vul de factoren eens in en kijk waar je uurtarief op uitkomt. Maar kijk ook eens vanaf de andere kant, dus vanuit de opdrachtgever. Onderwerp een geplaatste opdracht maar eens aan de onderstaande formule en kijk waar dan het uurtarief op uitkomt. Bijv. een detacheringsbureau (dat winstmaximalisatie nastreeft) zal proberen het verschil tussen inkoop (waar wij zitten) en verkoop (aan de eindklant) zo groot mogelijk te maken. En iedereen in deze ketting heeft marges: de eindklant, het detacheringsbureau, de zzpÂ?er.
Hij/zij schreef destijds: Â?Het uurtarief is belangrijk, maar kennelijk is de gedachte onuitroeibaar dat goedkope dingen goed verkopen. Je moet groot, rijk of dom zijn om de goedkoopste te willen zijn.
Starters, freelancers en kleine zelfstandigen kunnen niet met hun prijzen gaan stunten. Ze kunnen beter een prijs vragen die hun klant bereid is te betalen. Daar achter komen is de kunst. Gelukkig maar letten niet alle klanten alleen op prijs. Met het onderstaande model kun je het uurtarief ook onderbouwen/verdedigen.Â?
Factoren: Dit is de factorenmix voor je tarief: opleiding, ervaring (die je zelf denkt te hebben), autoriteit (die anderen jou toedichten), specialisme of patent. Verderop staat een rekenvoorbeeld.
Factor O(pleiding)
LO 1
MO 1,6
HBO 1,9
WO 3,2
WO+ 3,6
Factor E(rvaring)
Geen 1
1-2 jaar 1,1
Redelijk 1,5
Ervaren 1,5 à 1,8
Zeer ervaren 2 of hoger
Factor A(utoriteit)
Geen 1
Met concurrenten 1 à 1,5
Lonely top 1,5 à 5
Factor S(pecialisme)
Geen 1
Redelijk 1 à 1,5
Tamelijk uniek 1,5 à 2
Uniek 2 of hoger
Factor M(inimumloon)
kaal per uur per 1-1-2009 Â? 8,39
inclusief vakantiegeld per 1-1-2009 Â? 9,06
met verdiscontering van betaalde vakantie Â? 9,76
Factor D(eclarabele) uren speelt ook nog een rol. Die moet je uit je praktijk kennen. Dit is namelijk je totale werktijd min de tijd die heen gaat met administratie, reizen, vergaderen, koffiedrinken, etc. De helft? Een derde? Meer dan de helft? Hoe minder declarabele uren per week, hoe meer je in die wèl betaalde uren moet verdienen, dus hoe hoger je uurtarief moet zijn. Factor D geef je weer als een getal onder de 1. Dus 1 dag declarabel per week is 0,2 op een werkweek van 5 dagen, etc.
Dit is de rekensom met alle factoren
Uurtarief = Minimumloon x Opleiding x Ervaring x Autoriteit x Specialisme, en dit gedeeld door Declarabele uren.
Ik heb hier zelf onlangs de factor Marktsituatie aan toegevoegd. Dit is een correctiefactor die rekening houdt met bijv. de huidige crisissituatie. Ik vermenigvuldig de uiteindelijke uitkomst momenteel met 90% aangezien de marktsituatie zeker 10% lager is. Dit kan per sector uiteraard verschillen.
Voorbeeld columnist
De kenmerken van deze ondernemer: HBO, 2 jaar ervaring, columnist in vakblad, redelijk gespecialiseerd, 50 procent declarabel.
Dus uurtarief = Â? 9,76 (=M) * 1,9 (=O) * 1,1 (=E) * 1 (=A) * 1,5 (=S) / 0,5 (=D) => Â? 61,20
Gecorrigeerd met de huidige marktsituatie: Â? 61,20 * 90% = Â? 55,10.